وصال

قصه من و معلمانم

مادرم آن روزها که پای به عرصه زندگی گذاشته بودم و با چشمانم ترا دنبال می کردم و از تو تقاضای سیراب شدن داشتم تو بودی که به من آموختی و گفتی: عزیزکم، شیری را بنوش که با طعم اشک فراق و غیبت فرزند حسین علیه السلام درآمیخته است.

پدرم، آنگاه که شب ها به انتظار دیدنت تا پشت درب خانه می دویدم، تو به من آموختی و گفتی که: کودکم، نه فقط شب ها که روزها و بلکه هر ساعت و دقیقه در انتظار فرزند غریب و مظلوم علی علیه السلام هر گوشه ای از محل و شهر و دیار را جستجو کن.

معلم بزرگوارم، آن زمان که پا به مدرسه گذاشتم تا الفبای خواندن و نوشتن یاد بگیرم، تو بودی که سعی کردی به من الفبای انتظار کشیدن فرزند منتظر زهرا سلام الله علیها را بیاموزی.

و مولای من، آنگاه که وجودم از عشق اشک تو سیراب گشت و آنگاه که کوی به کوی که نه، بلکه شهر به شهر و دیار به دیار به دنبال تو گشتم و انتظار دیدن روی خوب روی تو را داشتم تو به من آموختی که: ای دوستدار من عبد من باش، بنده باش، چشم و گوش و زبان از گناه فرو بربند، دل را پاک کن، نیت را خالص کن، تلاش و کوشش کن، صبر داشته باش و دعا کن تا شاید...

می گویند بهار آمده ،

ولی هرچه چشم انداختم او را ندیدم ؛

مولای من ، می دانم که تو بهاری

                                               بهار دلها

                                                       بهار قلبها                                                         

                                                                بهار احساس                       

                                                                              بهار عشق

                                                                                       و بهار همه خوبیها

می دانم که وقتی تو بیایی همیشه بهارخواهد بود

           دیگر نه شاهد سیاهی زمستان خواهیم بود

                   و نه دیگرهیچ برگ پاییزی زرد خواهد شد و به زمین خواهد افتاد

                       و نه دیگر ، سوزش آفتاب تابستان صورتی را خواهد سوزاند .

می دانم که وقتی تو بیایی همیشه بهار خواهد بود ،    

          همیشه گل

                  همیشه زیبایی                                                         

                              همیشه سپیدی                                                  

                                        همیشه سبزی                                         

                                                    همیشه شور                                    

                                                          همیشه نشاط                          

                                                                          همیشه ...                     

ای کاش امسال در دفتر تقدیرمان

                                     ظهور تو رقم بخورد                          

                                                      تاهمیشه تاریخ بهار بماند.

برای فرج گل همیشه بهار دعای فرج بخوانیم.                   

حضرت امام محمد باقر علیه السلام میفرمایند:

"اذا اردتَ ان تعلم انّ فیک خیرا فانظر الی قلبک فان کان یُحبّ اهل طاعه و یبغض اهل معصیته ففیک خیر و الله یُحبّک ، و المرءُ مع من احبّ"

یعنی : زمانی که اراده کردی بدانی که در تو خیری هست یا نیست رجوع به قلب خود بکن هرگاه دیدی اهل طاعت و عبادت خدا را دوست و اهل معصیت خدا را دشمن میداری بدان که در تو خیری هست و خدا تو را دوست میدارد ، و اگر دیدی اهل طاعت خدا را دشمن و اهل معصیت را دوست میداری بدان که در تو خیری نیست و خدا تو را دشمن میدارد ، و مرد با انچه دوست میدارد محشور میگردد .